content
Themasite Pim Fortuyn

Palazzo di Pietro

Het Palazzo di Pietro is de bijnaam van het voormalige woonhuis van Pim Fortuyn aan het G.W. Burgerplein. Politicus, socioloog, auteur en columnist Fortuyn woonde in het pand van 1998 tot aan zijn dood in 2002. De eerste bewoner van het pand was chocoladefabrikant Frank Rademaker.

Inhoud

Pim Fortuyn's woonhuis
G.W. Burgerplein
Kapitale villa’s
Eerste bewoner
Fortuyns’ nalatenschap
Museum?
Gerenoveerd
Geen LPF'ers
Gezin

Pim Fortuyns’ woonhuis

Palazzo di Pietro is de bijnaam van het laatste woonhuis van Pim Fortuyn. Het is gelegen aan het G.W. Burgerplein, dat ligt ingeklemd tussen de Essenburgerstraat, de Beukelsdijk, de Suze Groeneweglaan en de Velsenluststraat. De naam van dit plein is door B en W toegekend op 21 maart 1916. Alleen de Velsenluststraat herinnert nog aan wat er vóór 1916 stond: een boerderij. Vóór die tijd was het namelijk een heel landelijk gebied.

Palazzo di Piertro, Gemeentearchief RotterdamNaambord Palazzo di Piertro, Gemeentearchief RotterdamFontijn in de tuin van Pim Fortuyn, Gemeentearchief RotterdamGlas in Lood deur in de woning, Gemeentearchief RotterdamTrappenhuis in de woning, Gemeentearchief Rotterdam

G.W. Burgerplein

Het G.W. Burgerplein is vernoemd naar rederszoon Gerardus Willem Burger (Rotterdam 1856-1916 Doorn), telg uit een cargadoorsfamilie (een cargadoor werkt voor een rederij als een scheepsbevrachter). Burger was consul van Noorwegen en van 1903 tot 1916 gemeenteraadslid. Zijn belangrijkste bijdrage is echter dat hij na zijn dood uit liefde voor de stad zijn hele vermogen naliet aan Rotterdam. In 1917 bedroeg dat kapitaal bijna zes ton. Met de huur uit de door Burger nagelaten panden en de inkomsten uit beleggingen groeide dat bedrag de daaropvolgende tien jaren tot ruim één miljoen gulden. In 1928 werd door de gemeenteraad besloten om uit dit legaat de bouw en exploitatie van het nieuwe Museum Boijmans te financieren.

Kapitale villa’s

Het G.W. Burgerplein werd nog tijdens zijn leven aangelegd. Aanvankelijk was het een rosarium. Burger had bij de bouw bedongen dat het plein voor altijd onbebouwd zou blijven. Aan weerszijden van het plein verrezen vanaf 1917 kapitale villa’s en in de jaren twintig waren de percelen nagenoeg volgebouwd. De architect van de villa’s is onbekend.

Eerste bewoner

De allereerste woning, een huis met vier verdiepingen, werd in 1918 opgeleverd. Het was nummer elf, het latere huis van Pim Fortuyn. De eerste bewoner was de chocoladefabrikant Franciscus (Frank) Johannes Maria Rademaker (Den Haag 1869-1946 Rotterdam), die er met zijn gezin en bedienend personeel introk. Hij hield er ook kantoor. Frank Rademaker was de zoon van Rotterdammer Johannes Petrus Rademaker, oprichter van de ‘Koninklijke Chocolade Fabrieken Rademaker’, producent van de bekende ‘Haagsche Hopjes’. De chocolade- en cacaofabriek van Frank Rademaker stond aan de Voorhaven. Rademaker woonde tot aan zijn overlijden in 1946 aan het G.W. Burgerplein. Zijn weduwe bleef er nog enige tijd wonen, totdat het pand werd overgedaan aan een rubberfabrikant.

Fortuyns’ nalatenschap

Omstreeks 1960 werden achtergevel, kelder en begane grond gewijzigd, waardoor de woning officieel een kantoor kreeg. Vanaf de jaren tachtig tot medio jaren negentig had een orthodontist er zijn praktijk. Pim Fortuyn werkte in het pand van 31 juli 1998 tot 6 mei 2002, de dag dat hij werd vermoord. Het huis werd in 2007 verkocht aan een assurantie- en adviesbureau. In 2009 werd de gehele inboedel van het huis geveild. De veiling bracht vierhonderdvijfentachtigduizend euro op.

Haard in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam Kamer in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam Kamer in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam Kamer in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam

Museum?

Nadat Pim Fortuyn in mei 2002 was vermoord, verkocht de familie het monumentale pand van Pim Fortuyn aan het G.W. Burgerplein in Rotterdam aan de Haagse vastgoedmagnaat Chris Thunessen. Hij wilde het alleen verkopen als de nieuwe eigenaren niets zouden veranderen aan het woonhuis en de inventaris.
Het Palazzo di Pietro (paleis van Pim) is in december 2007 overgegaan in andere handen. De nieuwe eigenaren waren Hans den Hartog en Marinus van Pommeren die in het huis een assurantie- en adviesbureau vestigden.

Gerenoveerd

Sinds de dag van de moord werd niets veranderd aan de inrichting van het Palazzo di Pietro: zelfs Pim zijn agenda lag nog op tafel. Den Hartog en Van Pommeren beloofden dat het pand en de inventaris voor de toekomst bewaard zouden blijven. De verkoopprijs van het huis was volgens De Telegraaf 1,1 miljoen euro, waarvan ruim 150.000 euro voor de inventaris. Sinds Thunessen het pand eind 2002 kocht voor 760.000 euro is het huis van binnen en van buiten voor tonnen gerenoveerd. De vastgoedhandelaar heeft naar eigen zeggen een paar honderdduizend euro moeten toeleggen op de verkoop.

Kamer in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam Keuken in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief RotterdamWijkamer in het huis van Pim Fortuyn, Gemeentearchief Rotterdam

Geen LPF'ers

De nieuwe eigenaren noemen zich in De Telegraaf geen LPF'ers, maar vanwege respect voor de vermoorde politicus wilden ze zich sterk maken om diens erfenis te behouden. Den Hartog: ‘Het gaat ons niet zozeer om de politieke inhoud, maar veel meer om de markante persoon.’

Gezin

In februari 2010 ging het pand voor bijna 1 miljoen euro over naar een gezin met kinderen. Dat meldde het Algemeen dagblad. De kersverse eigenaren van Palazzo di Pietro wensten anoniem te blijven. Wél wilde Den Hartog kwijt dat het gaat om een gezin met kinderen. ,,Geen fortuynisten. Ze waren puur op zoek naar zo'n soort woning. In Delfshaven, met een school vlakbij, en tóch in de stad. Bovendien hoeven ze niets aan de woning te doen. Die is 300 procent in orde''

Wat er met het beeld van Fortuyn vóór het huis gebeurt is nog onbekend. De kopers denken hierover na. Als het niet kan blijven, dan zetten we het wellicht bij het voormalige vakantiehuis van Pim in Italië.'', aldus Den Hartog. Het beeld, geschonken door makelaar en presentator Harry Mens, zou uiteindelijk worden geveild.